آموزش

برگرفته از سایت انجمن یوزپلنگ ایرانی: 

 (ماریتا تنها یوزپلنگ در بند که در سال 82 مرد)

سالهاست که از انقراض شير ايراني و ببر مازندران مي گذرد و امروز طبيعت ايران شاهد از بين رفتن سومين شاهکار خلقت خود يعني يوزپلنگ ايراني مي باشد تا صفحه ديگري از بي توجهي و اهمال بر تاريخ ما ايرانيان رقم بخورد. هيچ با خود انديشيده ايم آيندگان درمورد ما چگونه قضاوت خواهند کرد؟ با تأسف بايد گفت ما کمتر به آداب و رسوم اجداد خود پايبند بوده و طبيعت را صرفا محملي براي استفاده نسل خود بدون کوچکترين ملاحظه اي قرار داده ايم! به ياد داشته باشيم که ما ايرانيان حافظان آخرين بازمانده هاي يوزپلنگ ايراني در سرزميني هستيم که آداب يوزباني و يوزداري براي نخستين بار از آن ظهور نمود.

تا 30 سال پيش افزون بر 300 قلاده يوزپلنگ در دشتهاي سرزمين پهناور ايران زندگي مي کردند،  ولی امروزه درحالت خوشبينانه گمان مي رود حدود  100 قلاده از اين جانوران روي سياره خاکي مان باقي مانده باشد و چشم اميد دوستداران طبيعت در سرتاسر جهان تنها به کشورما و ما ايرانيان دوخته شده است.

 مشکل چيست؟

مهمترين رکن مشارکت فعالانه مردم محلي هستندکه به نوعي در ارتباط با آن زيستگاه هستند. از سوي ديگر هميشه تعارض زيادي ميان مردم خصوصا دامداران و شترداران با  يوزپلنگ به عنوان يک گوشتخوار بزرگ جثه وجود داشته که همواره باعث از بين رفتن اين جانور به طرق مختلف مي شده است. درصورتيکه اين جانور به هيچ وجه نه تنها خطري براي انسان و دامهاي آن ندارد، بلکه بسيار مخفي کار و گريز پاست و تلاش مي کند تا با شکار طعمه هاي وحشي مانند قوچ، کل، آهو و خرگوش به بقاي خود ادامه دهد. از اين رو  عدم آگاهي مردم از غيرمضر بودن يوز و همچنين ارزشهاي آن (از قبيل اکوتوريسم) باعث شده که بيش از50 قلاده يوزپلنگ طي20 سال گذشته بر اثر عدم آگاهی مردم محلی از بين بروند. 

راه حل اين مشکل چيست؟

ضروري است تا در ميان  مردم به اطلاع  رساني پرداخته شده، باورهاي نادرست درمورد آن زدوده شده و با ذکر ارزش هاي آن، از آنها براي حفاظت از يوز ياري جست. به عنوان مثال، برخلاف  تصور مردم  محلي، يوز معمولا به دامهاي آنها حمله نمي کند، بلکه معمولا ساير جانوران گوشتخوار هستند که به دامهای اهلی حمله می نمايند، ولی به دليل شباهت ظاهري عموما جرم آنها برگردن يوز انداخته مي شود.